Szkody komunikacyjne i naprawa pojazdu z OC

naprawa pojazdu z OCLiczba pojazdów mechanicznych rejestrowanych w Polsce z roku na rok zwiększa się. Taka tendencja panuje od lat dziewięćdziesiątych. Podobnie kwestia wygląda z pojazdami używanymi w rolnictwie – choć tu występują wahania. Konsekwencją coraz większej ilości pojazdów mechanicznych jest wzrost szkód komunikacyjnych. W 2016 roku zakłady ubezpieczeń wypłaciły łącznie 36,7 mld zł z tytułu odszkodowań i innych świadczeń. Rok wcześniej była to kwota 34,8 mld zł. Nie oznacza to jednak, że ubezpieczyciele są skorzy do wypłaty świadczeń poszkodowanym. Kto odniósł szkodę w wyniku zdarzenia drogowego wie, że uzyskanie odszkodowania, które pozwala w pełni naprawić uszkodzony pojazd wymaga nakładu pracy i czasu. Wiele osób po uzyskaniu pierwszej, niezadowalającej, decyzji ubezpieczyciela odpuszcza i nie dochodzi dalej swoich roszczeń. Czy dobrze? Dla ubezpieczyciela na pewno. 

Powszechną praktyką zakładów ubezpieczeń jest zaniżanie wysokości należnego poszkodowanemu odszkodowania za szkodę. Co do zasady, nawet w przypadku kwestionowania decyzji o wypłacie odszkodowania, zakłady ubezpieczeń podtrzymują swoje stanowiska, argumentując je adekwatnością wyliczenia wysokości szkody i rzeczywistych kosztów naprawy. Postawa taka jest ukierunkowana na to, aby kolejna grupa poszkodowanych nie zdecydowała się na wniesienie pozwu do sądu.  

Na podstawie prowadzonych dotychczas spraw mogę wskazać, że najczęściej zakłady ubezpieczeń stosują zaniżone stawki za roboczogodzinę, bezpodstawnie wprowadzają potrącenie amortyzacyjne oraz w kosztorysie uwzględniają części zamienne inne niż oryginalne. Podkreślić należy, że wypłacone wówczas świadczenie niepozwalające na przywrócenie uszkodzonego pojazdu do stanu przed zdarzeniem komunikacyjnym stanowi rażące naruszenie realizacji obowiązku ubezpieczeniowego oraz zasady pełnej kompensaty szkody wyrażonej w art. 361§2 k.c.

Zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego „Jest kwestią oczywistą, że podstawową funkcją odszkodowania jest kompensacja, co oznacza, iż odszkodowanie powinno przywrócić w majątku poszkodowanego stan naruszony zdarzeniem wyrządzającym szkodę. Cel ten realizuje naprawienie szkody uwzględniające indywidualną sytuację poszkodowanych. Wysokość odszkodowania powinna ściśle odpowiadać rozmiarom wyrządzonej szkody. Odszkodowanie zatem nie może być wyższe lub niższe od szkody poniesionej przez poszkodowanego.”

I. Naprawa pojazdu z OC na podstawie części oryginalnych. 

Jako punkt wyjścia dla pełnej restytucji uzasadnione jest ustalenie odszkodowania przy odwołaniu się do cen części oryginalnych. Z założenia bowiem wykorzystanie właśnie takich części zapewnia przywrócenie pojazdowi stanu poprzedniego pod wszystkimi istotnymi względami. Stanowisko takie jest dominujące w judykaturze i znajduje swój wyraz także w orzecznictwie. W konsekwencji przesłanki uprawniające do wypłacenia odszkodowania według cen części alternatywnych, należy traktować jako wyjątki od reguły.

W konsekwencji, w sprawie o odszkodowanie za szkodę w pojeździe mechanicznym, gdy w następstwie kolizji uszkodzeniu uległy części oryginalne i zachodzi konieczność ich wymiany na nowe, poszkodowanemu co do zasady powinno przysługiwał prawo do odszkodowania ustalonego według cen części oryginalnych pochodzących bezpośrednio od producenta pojazdu. Uprawnienie to jest niezależne od wieku pojazdu, stanu jego wyeksploatowania i faktu, że w obrocie dostępne są również tzw. części alternatywne, a więc najogólniej je określając – części zamienne nie będące częściami oryginalnymi.

Podkreślić przy tym należy, że decyzja o naprawie przy użyciu części oryginalnych jest prawem poszkodowanego, a nie wyborem wykraczającym poza obowiązek odszkodowawczy. Różnica pomiędzy częściami oryginalnymi a pozostałymi częściami zamiennymi nie sprowadza się wyłącznie do widocznego logo producenta na tych pierwszych. W sytuacji, gdy poszkodowany domaga się zastąpienia części uszkodzonych i nie nadających się do użytku częściami nowymi i sprawnymi, nie może być mowy o jego wzbogaceniu. 

II. Stawki roboczogodziny prac naprawczych, blacharskich oraz lakierniczych. 

Wysokość należnego poszkodowanemu odszkodowania powinna uwzględniać uśrednione stawki za prace mechaniczno-blacharskie oraz lakiernicze z regionu właściciela pojazdu. Decydujące są zatem ceny występujące na lokalnym rynku. Naprawa przy tym powinna następować zgodnie z technologią producenta. Wbrew temu co starają się twierdzić ubezpieczyciele poszkodowani nie mają obowiązku poszukiwania najtańszego warsztatu naprawczego w celu naprawienia szkody na pojeździe. 

III. Naprawa pojazdu z OC a stosowanie amortyzacja.

Zakłady ubezpieczeń w kalkulacjach nierzadko stosują amortyzację, uzasadniając ją zużyciem uszkodzonej części. Zużycie to ma wynikać z wieku uszkodzonego samochodu. Warto jednak podkreślić, że z punktu widzenia technicznego nie jest możliwe dopasowanie w toku naprawy samochodu – części używanych według ich stopnia zużycia – tak aby uzyskać stan identyczny jak przed wypadkiem. Wynika to stąd, że każdy samochód zużywa się inaczej i dlatego uzasadniona jest wymiana na nowe tych części, które zostały uszkodzone w toku wypadku – tak aby po naprawie samochód był w pełni sprawny i bezpieczny (tak jak przed wypadkiem).

Zaznaczyć przy tym należy, że powyższe ma zastosowanie do likwidacji szkody z ubezpieczenia OC. W przypadku ubezpieczenia AC często OWU [ogólne warunki umowy] dopuszczają przy likwidacji szkody zastosowanie przez ubezpieczyciela amortyzacji części.  Często amortyzacja części zamiennych wprowadzana jest w przypadku pojazdów eksploatowanych ponad 5 lat.  

Oznaczone , , , , , , ,

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *