Budowa kurników oraz chlewni – decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach

Od momentu podjęcia decyzji o budowie chlewni, kurników do rozpoczęcia wznoszenia budynków inwentarskich konieczne jest przebrnięcie przez niełatwe postępowania administracyjne. Mnogość aktów prawnych znajdujących zastosowanie w procesie inwestycyjnym oraz nierzadki opór właścicieli nieruchomości położonych w bliskim sąsiedztwie powoduje, iż postępowania te potrafią trwać nawet kilka lat. Niniejsze opracowanie przedstawia omówienie procedury oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Inwestor planujący budowę chlewni lub kurników powinien wystąpić z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jeszcze przed zainicjowaniem postępowań administracyjnych w przedmiocie wydania decyzji o pozwolenie na budowę lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.   

I. Przedsięwzięcia mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz przedsięwzięcia mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.

Pierwszą decyzją jaką powinien podjąć rolnik jest określenie rozmiarów planowanej hodowli/chowu. Ustalenie tego parametru ma istotne znaczenia ze względu na zapisy rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko z dnia 9 listopada 2010 r. Rzeczony akt normatywny określa rodzaje przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.

Do pierwszej grupy zaliczone są inwestycje służące do chowu lub hodowli zwierząt w liczbie nie mniejszej niż 210 dużych jednostek przeliczeniowych [DJP]. Za liczbę DJP przyjmuje się maksymalną możliwą obsadę inwentarza. Na podstawie załącznika do rozporządzenia budynek inwentarski zaliczany będzie do tej kategorii w sytuacji hodowli/chowu:
– 525 sztuk knurów i więcej;
– 600 sztuk macior i więcej;
– 1.500 sztuk tuczników i więcej;
– 6.000 sztuk warchlaków w wieku od 2 do 4 miesięcy i więcej;
– 10.500 sztuk prosiąt w wieku do 2 miesięcy i więcej;
– 8.750 sztuk indyków i więcej;
– 52.500 sztuk kur, kaczek lub więcej.

Inwestycje o mniejszym inwentarzu zaliczane będą do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Wówczas chód lub hodowla zwierząt nie może być mniejsza niż 60 DJP i wynosi odpowiednio:
– od 150 do 524 sztuk knurów;
– od 171 do 599 sztuk macior;
– od 428 do 1.499 sztuk tuczników;
– od 857 do 5.999 sztuk warchlaków w wieku od 2 do 4 miesięcy;
– od 3 000 do 10.499 sztuk prosiąt w wieku do 2 miesięcy;
– od 2.500 do 8.749 sztuk indyków;
– od 15.000 do 52.499 sztuk kur, kaczek.

Podkreślenia wymaga, że do tej kategorii zaliczane będą również przedsięwzięcia dotyczące chowu lub hodowli zwierząt w liczbie nie mniejszej niż 40 DJP, które położone będą w odległości mniejszej niż 100 metrów od terenów mieszkaniowych, innych zabudowanych z wyłączeniem cmentarzy i grzebowisk dla zwierząt, zurbanizowanych niezabudowanych, rekreacyjno-wypoczynkowych z wyłączeniem kurhanów, pomników przyrody oraz terenów zieleni nieurządzonej niezaliczanej do lasów oraz gruntów zadrzewionych i zakrzewionych. Odległości 100 metrów liczona jest od granicy gospodarstwa, na którego terenie realizowany ma być chów lub hodowla. Nadto do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się chód lub hodowlę położoną na obszarach objętych formami ochrony przyrody lub w otulinach form ochrony przyrody, o których mowa w ustawie o ochronie przyrody.

Jeżeli planowana inwestycja należeć będzie do grupy przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko wymagane będzie zawsze uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W przypadku zakwalifikowania do kategorii przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko obowiązek przeprowadzenia postępowania o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji środowiskowej. Jedynie w przypadku decyzji pozytywnej inwestorowi przysługiwać będzie prawo wniesienia zażalenia na postanowienie. Jeżeli inwestycja nie należy do żadnej z tych grup postępowania nie przeprowadza się w ogóle. 

II. Decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia – cel.

Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach inwestycji jest decyzją administracyjną określającą środowiskowe warunki, jakie inwestor zobowiązany jest spełniać przy realizacji planowanego przedsięwzięcia. W ramach tego postępowania analizowany jest wpływ przedsięwzięcia na: środowisko, zdrowie, warunki życia ludzi, dobra materialne, zabytki, wzajemne oddziaływanie pomiędzy wcześniej wymienionymi elementami oraz dostępność do złóż kopalin. Postępowanie zmierza do ustalenia wszelkich zagrożeń i uciążliwości inwestycji dla środowiska. W konsekwencji warunki środowiskowe służą minimalizacji oddziaływania inwestycji na naturę.  

II. Postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia

Przedmiotowe postępowanie wszczynane jest na wniosek inwestora. Wnioskodawca na tym etapie postępowania nie musi legitymować się prawem własności, ani żadnym innym prawem do nieruchomości, na której realizowane ma być przedsięwzięcie. Wniosek inicjujący postępowanie administracyjne podlega opłacie w wysokości 205 zł. Rzeczony wniosek powinien zawierać dane wnioskodawcy [imię, nazwisko w przypadku osoby fizycznej, firmę w przypadku innych podmiotów np. spółek oraz adres wnioskodawcy], informacje dotyczące przedsięwzięcia, załączniki oraz podpis wnioskodawcy.

Do wniosku należy dołączyć:
-raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko w sytuacji, gdy inwestycja stanowi przedsięwzięcie mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, w pozostałych przypadkach kartę informacyjną przedsięwzięcia;
– poświadczoną przez właściwy organ kopię mapy ewidencyjnej obejmującej teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie oraz obszar, na który będzie oddziaływać;
– wypis z rejestru gruntów;
– wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo informację o jego braku w sytuacji, gdy postępowanie prowadzone jest przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska.

Kluczowym dokumentem jaki inwestor musi załączyć do wniosku jest raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Powinien zawierać on:
– opis planowanego przedsięwzięcia;
– opis elementów przyrodniczych, na który może oddziaływać planowane przedsięwzięcie;
– opis skutków przedsięwzięcia na środowisko;
– opis planowanych rozwiązań służących zapobiegnięciu, zminimalizowaniu lub kompensacji negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko;
– opis wariantu preferowanego przez wnioskodawcę i wariantu alternatywnego wraz z uzasadnieniem tych rozwiązań oraz ich oddziaływaniem na ludzi, rośliny, zwierzęta, wodę, powietrze, glebę oraz dobra materialne;
–  przedstawienie zagadnień w formie graficznej;
– omówienie możliwych konfliktów społecznych;
– źródła na podstawie, których opracowano raport.  

Podmiotami właściwymi do rozpoznania wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia, zgodnie z art. 75 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, są:
– regionalny dyrektor ochrony środowiska w przypadku inwestycji będących przedsięwzięciami mogącymi zawsze znacząco oddziaływać na środowisko;
– wójt, burmistrz, prezydent miasta – w pozostałych przypadkach budowy kurników, chlewni. 

Jeżeli postępowanie prowadzi wójt, burmistrz lub prezydent miasta ważnym etapem postępowania jest uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska oraz zasięgnięcie opinii właściwego Powiatowego Inspektora Sanitarnego. Treść stanowiska wyrażonego przez te podmioty może być kluczowa dla treści decyzji. 

Organ winien wydać decyzję w ciągu jednego miesiąca, ewentualnie w przypadku skomplikowanego charakteru sprawy w ciągu dwóch miesięcy. Decyzja środowiskowa jest ważna przez okres 4 lat, a nadto wiąże organy wydającego decyzje „inwestycyjne”, np. decyzję o pozwolenie na budowę, decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Na zakończenie należy wskazać, iż uzyskanie decyzji środowiskowej nie przesądza jeszcze o tym, że budowa kurników, chlewni rozpocznie się. Może bowiem zdarzyć się, że na dalszym etapie postępowania nie zostaną spełnione przesłanki do wydania decyzji „inwestycyjnej”. W kolejnym wpisie omówiony zostanie jeden z kolejnych etapów procesu prowadzącego do rozpoczęcia budowy, tj. postępowanie o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

 budowa kurników oraz chlewni

Oznaczone , , , , ,

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *